COMMUNICATE IT

Το ξεβόλεμα του social deactivate

Σε μια Ελλάδα που έχει παρά πολλά προβλήματα αυτόν το Γενάρη εγώ σκέφτηκα αυτό!

Στην εποχή που έχεις δύο ζωές : την τρέχουσα και την απεικονιζόμενη, πως τελικά ισορροπείς; Ισορροπείς ή επιλέγεις σε ποια ανταποκρίνεσαι; Όταν άκουσα πως πήραμε ακόμα μία κακή πρωτιά αυτή του twitterικού bullying σκέφτηκα «άντε και του χρόνου στο instagram»! Γιατί η χρήση των social στην Ελλάδα με βρίσκει κάπως αντίθετη.

Το χρωστάω στον εαυτό μου κι όχι μόνο, ο λογαριασμός μου στο instagram αριθμούσε κάτι περισσότερο από 4 χιλιάδες ακόλουθους όταν το έκλεισα, αλλά και γιατί το instagram το αγαπάω πολύ από το 2013.

Απολάμβανα να έχω μία αρχική γεμάτη ειδήσεις, εικόνες και  μέρη, καθιστώντας έτσι την κατανάλωση εικόνων μία εύκολη υπόθεση.  Αυτά τα χρόνια ενεργής παρουσίας μου έφερε ανθρώπους και γνωριμίες, δουλειές, δικτυώσεις που δεν ξέρω πως θα ήταν εφικτές χωρίς ένα απλό πάτημα direct button. Βέβαια, οι παλιοί με τους νέους χρήστες έχουμε πολλές διαφορές στη χρήση του μέσου, και τελικά κάπου μπερδευτήκαμε εκεί μέσα. Ίσως μπερδευτήκαμε τη στιγμή που αρχίσαμε να ανακηρύσσουμε τους instagrammers εθνικούς ήρωες, κι οι 10χιλ. plus ακόλουθοι σου δίνουν μία θέση στην τηλεόραση.

Τελικά αποφάσισα να χωρίσουμε για ένα διάστημα, να αποδεσμευτώ για να ελέγξω αν όντως έκανα την περιορισμένη χρήση που εγώ πίστευα. Η προσωρινή απενεργοποίηση είναι σαν ένα πείραμα που αν αποτύχει θα είναι μία τρύπα στο νερό.

Η αποχή μου με έκανε να ξεβολευτώ. Πρώτα πρώτα από την εικόνα που έχουν οι άλλοι για μένα, έπειτα τι εικόνα έχω εγώ για μένα και τελικά τι ποσοστό αλήθειας υπάρχει στο κάθε προφίλ.

Ξεβόλεμα και για τους φίλους που δεν μπορούσαν να με κάνουν tag, για το τηλέφωνο που έπρεπε να σηκώσουν, για την έξοδο που δεν έμαθε κανένας ποτέ, και το answer request που δεν μπορούσε να φτάσει. Ξεβόλεμα για το reality show που δεν τους προσφέρεις. Απέναντι σε όλα αυτά όμως υπάρχει η αλήθεια: η δουλειά που πήρες και έκλαιγες από χαρά, μία μετακόμιση και πολλές good outfit days. Αφήνω εσάς να κάνετε τον απολογισμό του μήνα…

Προς έκπληξη μου, δε μου έλειψε. Αντιθέτως, σκέφτηκα καθαρά τη χρηστική του αξία καταλήγοντας πως πρόκειται για μία συνήθεια, η οποία μπορεί να πάψει όποτε θέλω. Η επόμενη σκέψη ήταν η ορθότερη χρήση, που σίγουρα μπορείς να επαναπροσδιορίσεις κι εσύ ανά εξάμηνο.

Ελληνική δόση τρέλας

Μιλώντας με φίλους από Ισπανία, στο τραπέζι έπεσαν τα social media και διαπίστωσα πως ζούμε στη χώρα που αν δεν είσαι ό,τι επέλεξες να δείξεις, τότε είσαι κάτι που προσπαθείς πολύ ή κάτι που δεν είναι άξιο unfollow, αλλά είναι άξιο κουτσομπολιού. [φαινόμενο που δεν είναι global καθώς όλα δείχνουν]

Δεν καταλαβαίνω!

Η θεωρία της υπερπροσπάθειας

Το άλλο που ακούω συχνά: «προσπάθεις πολύ».  Η θεωρία της «προσπάθειας» για το καλό προφίλ και για την άρτια φωτογραφία, με αφήνει παγερά αδιάφορη, όσο ο κύβος του ρούμπικ που δεν μπορώ να λύσω και δε θα επιχειρήσω ξανά. Με την ελπίδα πως στο ακατανόητο δε χωράει άποψη και είναι η περίπτωση που προτιμάς να μην εκφέρεις γνώμη. 

Η θεωρία της προσπάθειας βασίζεται και συγχέεται στο ψέμα του instagamικού μικρόκοσμου.  Εσύ με τα τέλεια πόστ προσπαθείς άραγε περισσότερο από αυτούς που έχουν μηδενικά posts, αλλά κρέμονται πάνω από τα story σου ολημερίς και ολονυχτίς;

[Νο…]

Και συνεχίζω να λέω ότι δεν καταλαβαίνω!

Το κάθε προφίλ είναι μία επιλογή στιγμών (όμορφων κυρίως) και η μισή αλήθεια, κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου παράξενο αν σκεφτούμε ότι έτσι φερόμαστε και στην πραγματική μας ζωή. Εσείς όταν έχετε να δείτε ένα φίλο καιρό τα καλά δε μοιράζεστε πρώτα; Και μετά από ένα χρόνο τελικά τα καλά δεν είναι ισχυρότερες αναμνήσεις; Ο εγκέφαλος απομακρύνει όσα δε θέλει να θυμάται και είναι ακόμα πιο λογικό να μη θέλει να τα μοιραστεί δημόσια.

Μήπως τα προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα δεν είναι ψεύτικος κόσμος, αλλά ένα είναι παράλληλο σύμπαν του πραγματικού;

Μέσα σε όλη αυτή τη σχέση μου με το instagram κάπου εντόπισα την μεγάλη μου απορία: γιατί οι δέκτες είναι προκατειλημμένοι και παρ΄όλα αυτά συνεχίζουν να παρακολουθούν κάτι που ίσως τους περιττεύει;

Η απάντηση όμως ήταν απλή: Δεν έχει σημασία! Είσαι πολύ περισσότερα από ταιριαστά κουτάκια. Ο κόσμος είναι πολύ μεγαλύτερος από τον ψηφιακό μικρόκοσμο, που εσύ επέλεξες να βλέπεις. Η πρόθεση δε θα γίνεται πάντα αντιληπτή. Αυτά on repeat στο μυαλό μου για ένα μήνα.

Ζούμε στην εποχή που κατέχουμε 2 ταυτότητες μία ψηφιακή μία πραγματική.

Θέλω να είμαι σίγουρη πως αν μου θέσουν την ερώτηση ποια επιλέγεις αύριο;

Θα απαντήσω τη δεύτερη.

P.s. Το σημαντικότερο: ποτέ μη συγκρίνεις την ευτυχία σου, τους στόχους σου, τις σχέσεις σου και το σώμα σου και ό,τι σχετίζεται με τη ζωή σου με κανέναν και ειδικά στο instagram. Cheers!

XX,

Christiana.

125fa26667e6ba09a324db9c218ac0e1

0 comments on “Το ξεβόλεμα του social deactivate

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: